دوستان خوبم من رفتم - حلالم کنین

 

 

اين يه شعر زيبا از دوست خوب و نازنينم :   نيلوفر  جوون...

 

دوستت دارم

 

دهانت را مي بويند ، مبادا كه گفته باشي دوستت ميدارم

 

        دلت را مي بويند

 

                      روزگار غريبيست نازنين...

 

                                 عشق را كنار تيرك راه بند تازيانه ميزنند

 

                          عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد

 

                      در اين بن بست كج و پيچ سرما

 

               آتش را به سوختبار سرود و شعر فروزان ميدارند

 

بر انديشيدن خطر مكن

 

        روزگار غريبيست نازنين...

 

                    آنكه بر در ميكوبد شباهنگام

 

                            به كشتن چراغ آمده است

 

                                      تو را در پستوي خانه نهان بايد كرد

 

                                     آنك قصابانند در گذرگاه ها مستقر

 

                              با كنده و ساطوري خون آلود

 

                   روزگار غزيبيست نازنين...

 

             و تبسم را بر لبها جراحي مي كنند

 

و ترانه را بر دهان

 

              شوق را در پستوي خانه نهان بايد كرد

 

                        كباب قناري بر آتش سوسن و ياس

 

                                   روزگار غريبيست نازنين...

 


 

پست بعدي من يه نظريه شخصيه در مورد عشق...

خوشحال ميشم نظرات شما رو بدونم

 


 

نوشته شده توسط عاشق فراری! در سه شنبه پانزدهم خرداد 1386 ساعت 1:48 قبل از ظهر موضوع عشق | لینک ثابت